Абдулла ибн Жағфар әр-Рази Әбу Әли имам Әбу Юсуфтан жеткізеді:
«Мен Әбу Ханифаның былай дегенін естідім: «Тоқсан алтыншы жылы әкеммен бірге қажылық еттім. Ол кезде жасым он алтыда болатын. Сөйтіп, бір кісінің жанында адамдар жиналып тұрғанын көріп, әкемнен ол кісінің кім екенін сұрағанымда:
«Бұл – Пайғамбарымыздың (с.ғ.с) сахабасы – Абдулла ибн Харис ибн Жазим», – деп жауап берді. Онда не үшін жиналып жатқанын сұрағанымда: «Ол кісі Пайғамбардан (с.ғ.с) естіген хадистерін айтып жатыр», – деді. Сонда мен әкеме: «Мені ол жерге алып барыңыз, одан хадис тыңдайын», – дедім. Адамдардың арасынан оған қарай жақындап, хадис естідім. Пайғамбарымыз (с.ғ.с): «Кімде-кім Алланың дінін үйрену үшін жолға шықса, Алла Тағала оны уайым-қайғысынан құтқарады әрі күтпеген жерден ризықтандырады», – деді».
Әбу Ханифаның (р.а) артықшылығы жайлы Хауаризми былай деген: «Оның Пайғамбар (с.ғ.с) сахабаларынан хадис риуаят еткеніне ғұламалар бірауыздан келіскен. Бірақ жеткізген хадистерінің саны жайлы әртүрлі пікір айтылады».
Кімде-кім Әбу Ханифаның (р.а) табиғин екенін мойындамаса, ол – надан немесе қырсық кісі.
материал «Пайғамбар (с.ғ.с) намазының көрінісі» кітабынан алынды,
ummet.kz