Сүннетті түрлі қоспалар мен жаңсақтықтардан қорғау үшін мұсылман ғалымдары өздеріне жеткен хабарлардың сенімділігін тексеруде барлығына ортақ әдістерді қолданған.
Ислам тарихы
Мешіт әдебі: Мешітке жәрдемші болу
Әрбір мұсылман Алла үйін құрметтеп, оған жәрдемші болуға тырысуы қажет.
Ғайбат тек сөзбен ғана емес
Ғайбат тек сөзбен шектелмейді. Адам ым-ишарамен, көзінің қиығымен, қасымен белгі беріп те ғайбат етуі мүмкін. Айша (р.а.) анамыз: «Біздің үйге бір əйел келді. Əйел шығып кеткенде қолыммен оның бойы қысқа екенін көрсеттім. Сонда пайғамбар (с.ғ.с): «Əйелді ғайбаттадың», - деген еді», - дейді.
Имамға ұю керек, ол сол үшін имам қылынған
Пайғамбарымыз (с.ғ.с.) қайтыс боларының алдындағы науқас кезінде, отырып имамдық қылатын еді. Ибн Масғуд (р.а.) айтты:
Әбу Бәкірге (р.а) «Сыддық» есімінің берілу себебі
Пайғамбарымыз (с.ғ.с) миғраж оқиғасынан кейін Қағбаның жанына барып, халыққа миғражын айтып береді.
Мешіт әдептері: Мешітте дауыс көтермеу
Мешітте дауыс көтеріп сөйлеу – мәкруһ. Мешітке барған адам ол жер Алла Тағаланың үйі екенін ескеріп, әрі ғибадат жасаушы басқа да мұсылмандарға кедергі келтірмейтіндей бәсең дауыспен сөйлегені жөн.
Дәрет алғаннан кейін айтылатын сөз
Ғұқба ибн Амирден (Алла оған разы болсын):
Құранды ұмыттым деме, Құран мені ұмытты де
Көп адамдар жаттаған аяттарын қайталамаулары себепті оларды ұмытып жатады.
Тамақтану әдебі: Тамақты сөкпеу
Халқымыз: «Ас – адамның арқауы» демекші, ішіп-жеу – адам баласының тәніне қуат сыйлайтын Жаратушының берген үлкен нығметі. Құранда Алла Тағала: «Уа, пайғамбарлар! Таза нәрселерден жеп әрі салиқалы іс істеңдер» («Муминун» сүресі, 51-аят), - деп бұйырған.
Әлеуметтік желі әдебі: Тіл-көзден сақтану
Адам өзінің, бала-шағасының, жақындарының суреттерін желіге жариялаудан, жеткен жетістіктері мен қуаныштарын бөлісуден де сақтанғаны абзал.
Алла Тағаланың құлына деген сүйіспеншілігі
«Оларға: «Егер Алланы (шынымен) жақсы көрсеңдер, маған еріңдер. Сонда Алла Тағала да сендерді жақсы көріп, күнәларыңды кешіреді. Расында, Алла Тағала өте кешірімді, ерекше мейірімді», – деп айт» («Әли Имран» сүресі, 31-аят).