Әбу Сағид (р.а.) риуаят етті:

Истиғфардың мырзасы болған Пайғамбарымыздың (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) мына дұғасын айтып жүр:

Алла елшісі (с.ғ.с.) науқастардың көңілін сұрауды мұсылманның мұсылман алдындағы парыздарының бірі деп білген. Дертке шалдыққан дімкәс жандардың хал-жағдайын сұрамағандардың Алла Тағаланың мейірімінен мақұрым қалатынын жеткізген.

Әулиелерге жақын болуға тырысыңдар. Өйткені, Алланың әулиесін сүйген адам – Алланы сүйген, оған дұшпандық жасаған адам – Аллаға дұшпандық жасаған болады.

Ол (с.ғ.с) ешкімнің үйіне рұқсатсыз кірмейтін.

Ибн Аббастан (Алла әкесі екеуіне разы болсын). Ол:

Имам Ғаззалидің (рахимаһулла) «Ихя Улумуддин» атты еңбегі оқуға және оқытуға тұратын құнды еңбектер қатарынан. Ол, ұлы имам бұл кітабында мәселелерді Фақиһ ғалымдары сияқты емес, діннің үшінші негізі болған «Ихсан» негізі арқылы қолға алады. Сол себепті кітабында сырт көріністен гөрі жан дүниемізге мән беретіні көп байқалады. Солардың бірі «Намаз» бабында Фақиһтар сияқты намазды ненің бұзып, ненің бұзбайтынының қасында намаздың «рухына» дақ түсіретін мәселелерді айтады. Осы аудармамызда да оразаның рухына дақ түсіретін мәселелер қамтылады.

Бұл жол, яғни, тасаввуф жолы – Хақ нұры көрініс тапқан, жарқыраған бір көкжиек. Ешқашан өзіне дақ түсіруді қабылдамайды. Бұл жолдың өзегі мен рухын көргендер одан ешқашан дінге кереғар істі таппайды.

Кейбір кітаптарда Әбу Ханифаның сахабалармен жолыққандығы және олардан хадис риуаят еткендігі жазылған. Кейбір қайнаркөз кітаптарда «Әбу Ханифа өзімен замандас ғалымдар яғни Суфиан Саури, Әузағи, Имам Мәлік секілді жолдастарынан табиғин болу құрметімен озып кетті», – делінеді.