Ол (с.ғ.с) – шыншылдығымен де, сабырымен де, мейірімімен де, жомарттығымен де, кішіпейілділігімен де бүкіл адамзатқа өнеге болып қалды.

Пайғамбарымыздың  (с.ғ.с) өмірін толық сипаттап шығу мүмкін емес. Оның әрбір сөзі – хикмет, әрбір ісі – тәрбие, әрбір мінезі – үлгі. Бізге жеткілікті болғаны – Оның жүрегінен тараған нұрды сезініп, өмірімізге шамшырақ ету.

Пайғамбарымыз  (с.ғ.с) бізді көрмей-ақ сағынды. Ол: «Менің бауырларым – мені көрмей иман келтіргендер», – деп бізді еске алды. Ендеше біз де Оның  (с.ғ.с) сағынышына махаббатпен жауап берейік. Оған  (с.ғ.с) көп салауат айтып, Оның мінезін өзімізге өлшем қылайық. Өйткені ақырғы өсиеті – Құран мен сүннетті ұстану еді.

Алла Тағала Құранда Пайғамбарымызға  (с.ғ.с) былай дейді: «Алланың мейірімімен сен оларға жұмсақ болдың. Егер қатал, жүрегі қатайған адам болғаныңда, олар сенен қашып кетер еді» (Әли-Имран 159-аят).

Осы аяттың өзі-ақ Оның (с.ғ.с)  қандай мінезді болғанын көрсетеді: жұмсақ, мейірімді, айналасындағыларға жүрегін ашық ұстаған.

Пайғамбарымыз (с.ғ.с) ешқашан дөрекі сөйлеп, адамдарды ауыр сөзбен ренжітпеген. Ол кісі үйінде де, достарымен де, бөтен адамдармен де әрдайым жылы жүзді болатын. Қасына отырған адамға ерекше көңіл бөліп, әңгімесін тыңдап, құрметпен қарайтын.

Әзірет Әли былай сипаттайды: «Ол адамдардың ең кең пейілдісі, ең шыншыл сөздісі, ең жұмсақ мінездісі, ең абзал көршісі еді» (Тирмизи риуаяты).

материал «Бұл – Алланың елшісі (с.ғ.с)» кітабынан алынды,

ummet.kz

Алла Тағала Пайғамбарымызға (с.ғ.с) былай деді:

Шындығында, Пайғамбарымыз (с.а.у.) әзілдейтін, бірақ тек шындықты айтатын.

Ибн Аббастан (Алла әкесі екеуіне разы болсын). Ол:

«Содан олар оны азын-аулақ тиын-тебенге сатып жіберді. Олар одан тезірек құтылу үшін оны тым төмен бағалаған еді» ("Юсуф", 20).

Алла Тағала «Нахыл» сүресінің: «Саған да адамдар үшін түсірілгенді ашық баян етерсің деп, Құранды түсірдік. Әрине олар түсінер»,– деген аятында, пайғамбардың Құран аяттарын баяндайтындығы айтылған. Осы тұста «пайғамбар Құран Кәрімнің барлық аяттарын тәпсірлеп, ондағы барлық үкімдерді баяндаған ба? Әлде, кейбір аяттардың ғана тәпсірі мен үкімдерін баяндаған ба?» – деген сұрақ туындайды.

Имам Ғаззалидің (рахимаһулла) «Ихя Улумуддин» атты еңбегі оқуға және оқытуға тұратын құнды еңбектер қатарынан. Ол, ұлы имам бұл кітабында мәселелерді Фақиһ ғалымдары сияқты емес, діннің үшінші негізі болған «Ихсан» негізі арқылы қолға алады. Сол себепті кітабында сырт көріністен гөрі жан дүниемізге мән беретіні көп байқалады. Солардың бірі «Намаз» бабында Фақиһтар сияқты намазды ненің бұзып, ненің бұзбайтынының қасында намаздың «рухына» дақ түсіретін мәселелерді айтады. Осы аудармамызда да оразаның рухына дақ түсіретін мәселелер қамтылады.

Бұл жол, яғни, тасаввуф жолы – Хақ нұры көрініс тапқан, жарқыраған бір көкжиек. Ешқашан өзіне дақ түсіруді қабылдамайды. Бұл жолдың өзегі мен рухын көргендер одан ешқашан дінге кереғар істі таппайды.

Кейбір кітаптарда Әбу Ханифаның сахабалармен жолыққандығы және олардан хадис риуаят еткендігі жазылған. Кейбір қайнаркөз кітаптарда «Әбу Ханифа өзімен замандас ғалымдар яғни Суфиан Саури, Әузағи, Имам Мәлік секілді жолдастарынан табиғин болу құрметімен озып кетті», – делінеді.