Алланы іздеп жүрген кісінің мысалы – құдықты ұзақ қазып, ақырында күші сарқыла шаршап, суға әрең қол жеткізген адамға ұқсайды.
Ал Алланың махаббатына ие болған жан суды қаласа болғаны – Алла оған аспаннан жаңбыр жаудырады. Ол шаршап-шалдықпай-ақ, Алла берген ризықтан қалағанынша ішеді.
Егер нәпсінің барлық қалағанын бере берсең – үйіңде жылан асырап отырған адамдайсың. Сен оны тамақтандырасың, семіртесің, соңында сол жылан өзіңді шағып өлтіреді. Алла сенің бойыңда нәпсіні жаратпай, тек рухты жаратқанда – сен Оған толық бойсұнар едің, Оған еш қарсы келмеуші едің. Ал рухты жаратпай, тек нәпсіні жаратқанда – Аллаға қарсы келіп, Оған бойсұнбайтын едің. Сол үшін Алла жүрек, рух және нәпсіні қоса жаратты. Бұл дәл ара сияқты: араның бойында бал да, у да бар. Бал – оның пайдалы жағы, ал у – ашуы. Алла Тағала нәпсінің жамандыққа шақыруын жүрекпен тәрбиелеуді бұйырады. Жүректің жақсылыққа үндеуі арқылы нәпсіні тәрбиелейді.
материал «Тәжул-арус» кітабынан алынды,
ummet.kz