Мәулітті мереке ретінде атап өтудің дінімізде үкімі

Пайғамбарымыздың (с.а.у.) туылған күнін қасиетті мереке ретінде атап өту үрдісі ислам әлемінде IV-V һижри ғасырлардан басталады. Ислам ғұламалары бұл жайлы көптеген құнды еңбектер жазып, мәуліттің дініміздегі орнын анықтауға тырысқан. Қазіргі таңда бұл мерекені бір-екі мемлекеттен тыс барлық ислам әлемі ерекше атап өтеді.

Пайғамбардың (с.ғ.с) ұйқыға жатқанда және тұрғанда оқыған дұғалары

Әнәстің (р.а.) айтуы бойынша, Алла елшісі (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) ұйқыға жатар алдында былай дейтін: «Бізге ішкізіп, жегізуші, түрлі бәле-жаладан қорғаушы, асырап, бағушы Аллаға мадақ! Қамқоршысы да, асыраушысы да жоқ қаншама кісілер бар».

Пайғамбардың (с.ғ.с.) қос нұры – Руқайя мен Умму Кулсум

Осман (Алла оған разы болсын) ие болған Пайғамбарымыздың (с.а.с.) қос нұры Пайғамбарымыздың (с.а.с.) қыздары Руқайя мен Умму Кулсумнің өмір жолдары өте ұқсас болатын.

Пайғамбарымыздың (с.ғ.с) ертелі-кеш аузынан тастамаған дұғалары

Дұға – Алла мен пендені байланыстырушы көзге көрінбес көпір іспетті. Дұға етудің өз орны мен әдебі бар, ең бастысы – таза жүрекпен, ықыласпен ниеттенген жөн. Ол қиналған, ауырған сәттерімізде ғана емес, алдын-ала ауру-сырқау, тіл-көзден, қауіп-қатерден, бәле-жаладан бізді сақтап, бақытты өмір сүруімізге септігін тигізеді. Дұғалардың түрлері өте көп.