Әбу Зәрр Ғифаридің иманға келуі

Исламның нұры рухтарды жасырын түрде болса да сәулелендірді. Алғашқы мұсылмандар шын ықыласпен беріліп, Хазіреті Расулалланың жөн сілтеуімен Алланың ақ жолымен ілгерілеуге тырысып бақты. Пайғамбарымыз әлі дінін ашық жария етпеген-ді. Соған қарамастан Меккеден басқа көп жерлерде соңғы пайғамбардың белгілі болғаны хақында құлақдар болғандар баршылық.

Мұсылман болуына Хазіреті Әбу Бәкір себеп болған сахабалар

Болмыстың нұры, екі жаһанның гүлі – Хазіреті Мұхаммед (с.ғ.с.) әлі де пайғамбарлығын ашық жарияламаған… Бұл кезеңдегі уағыз айтушылардың ең батылы Хазіреті Әбу Бәкір еді, ол жүрген жерінде доc-дұшпан деп бөлмей Ислам ақиқаттарын түсіндіретін.

Алғашқы мұсылмандар

Дүниенің сұлтаны Мұхаммед (с.ғ.с.) Хирадағы муғжизадан соң Алла тарапынан жүктелген қасиетті елшілік міндетін қабылдады. Ендігі жерде осынау ұлы да ауыр қызметтің талаптарын орындауға тиіс. Өзі өмір сүріп отырған ортада мұның оңай бола қоймасы анық еді.

Хазірет Мұхаммедке (с.ғ.с.) пайғамбарлық міндеттің жүктелуі

Хазірет Мұхаммед (с.ғ.с.) отыз сегіз жаста. Осы тұста ол беймәлім қызық жағдайларға кездесті. Күтпеген жерден ғайыптан дауыстар естіп, кейде бір жерлерден жарық сәулелер көрінді. Оқыс оқиғалар күн сайын жиілей түсті. Ұзақтан, кейде тап іргесінен “Ей, Мұхаммед!” дегенді анық еститін. Алайда пайғамбарымыз жалт етіп сөнетін жарықтың да, өзіне шақырған дауыстың да себебін түсіне алмаған. Бірақ түбінде тегін құбылыстар емес екенін іштей сезетін де, қалың ойға шоматын.

Мұхаммедул-Әминнің Қағбаның құрылысында үкім айтуы

Пайғамбарымыз отыз бес жаста. Осы тұста құрайыштар Қағбаның құлағалы тұрған қабырғасын қайта қалау, жөндеуден өткізу керек деп шешті. Өйткені, ұзақ жылдардан бергі жауын-шашын, т. б. сыртқы әсерлерден қасиетті қара шаңырақтың қабырғалары ескіріп, тоз-тозы шығып мүжілген-ді. Шатырсыз ғимараттың төбесінен аққан су іргетасына дейін жетіп, қабырғаларының әр жер-әр жері құлап та қалған. Құрайыштар өзара кеңесіп, құрылысқа қажетті материалдарды қайдан табарларын білмей дал болып отырады.

Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) Зәйд ибн Харисаны азат етуі

Кәлб руынан Зәйд ибн Хариса есімді сегіз жасар бала анасымен еріп, нағашыларына қыдырып барған тұста ішкі шайқастар басталып кетіп, Зәйд адасып қалады. Дұшпандар қолына түсіп қалған ол құл болып кете барады. Ол кезде арабтарда құл сататын арнайы базарлар бар. Сондай базарлардың бірінен кішкентай Зәйдті Хазіреті Хадишаның жиені Хаким ибн Хишам төрт жүз дирхәмге саудалап, Меккеге алып келеді. Хазіреті Хадиша кішкентай Зәйдке жаны ашып өз үйіне әкеліп паналатады.

Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) хазіреті Хадишамен үйленуі

Хазіреті Хадиша пайғамбарымызды бала күнінен танитын. Сауда керуеніне қосып, мал-мүлкін табыстаған күннен бастап жақыннан танып, біле бастады. Жесір Хадиша құрайыштың қыздары ішінде көргенді жердің қызы ретінде де, иба-ізетімен қатар мал-дәулетінің молдығымен де жоғары тұратын. Кез келген бойжеткенге арман болғанмен, нәсіп болмаған хас сұлулықтың иесі де еді.

ПАЙҒАМБАРЫМЫЗ ЕКІНШІ РЕТ ШАМ ЖОЛЫНДА

Меккенің күнкөріс көзі сауда болатын. Әбу Тәліп те өзге жерлестері сияқты ірі саудамен айналысуға шамасы келмегенмен, ұсақ-түйек сатып жан сақтайтын. Бірақ жоқшылық, құрғақшылық, ішкі тайталастардың салдары оны қаржылық жағынан тұралатты. Сауда керуеніне қосылуға да мүмкіндігі шектеулі еді. Қайткен күнде де бір амалын табу үшін Әбу Тәліп көп ойланды. Құрайыштар арасында өте дәулетті Хадиша есімді жесір әйел бар еді. Ол мал-мүлкін теңдеп, түйіп адам жалдап жыл сайынғы саудагерлерге қосып жіберетін. Биыл да сол керуенге қосылуға дайындалып жатқан.

«ХИЛФУЛ-ФУДУЛ» қоғамының құрылуы

Мұхаммед (с.ғ.с) жиырма жаста… Араб қоғамы әбден азған. Сәл нәрседен ұрыс-төбелес шығып, адам қанын ағызу шыбын өлтірген құрлы болмай қалған. Тайпа, ру арасындағы дұшпандық өрши түскен. Болмашы себептен басталған керісті ушықтырғандар небір хайуандық әрекеттерге барған.

Шамға сапар

 Мұхаммед (с.ғ.с.) он екі жасқа толғанда көкесі Әбу Тәліптің тұрмысы тіпті нашарлап, ішіп-жемге тарығып қалады. Ол кезде Меккеден алыс өңірлерге сауда керуендері қатынайтын. Сол тұста Әбу Тәліп те саудамен айналысуға бел буады.

Пайғамбарымыз атасының көзі тірісінде өзі қалаған көкесі Әбу Тәліптің отбасында. Мейірімді, бірақ жоқ-жұтаң тіршілігі бар Әбу Тәліптің бала-шағасы да оны жатырқамай қабылдады.