Меню

04
Жұма,
Сәуір
6
Шәууәл
1446 һижри

Оразаның парыз болу шарттары

Оразаның парыз болу шарттары

Әуелі, мұсылман болу: Ораза мұсылмандарға парыз. Сондықтан жаңа мұсылман болған жандарға өткен жылдардағы ораза секілді ғибадаттарына қаза керек емес. Олардың бейне бір жаңа туған сәбидей барлық күнәсі кешіріледі: Құранда Аллаһ Тағала: (Мұхаммед) «Күпірлік еткендерге егер олар жамандықтан тыйыл- са, өткен күнәлары кешіріледі. Ал егер олар қайталаса, сонда өткендегілердің де үкімі орындалады» де»[1].

Аса Қамқор, ерекше Мейірімді Алланың атымен...

Барша мақтаулар Аллаға тән!

Адамзаттың асыл тәжі болған Мұхаммед Мұстафаға Алланың сәлемі мен игілігі болсын!

Расында сәресі үлкен бір нығмет, Алланың сыйы, пайғамбардың (с.ғ.с.) өсиеті. Кімде-кім оның қадірін білсе көптеген жақсылықтарға қол жеткізеді.

Құран Кәрім мен хадистерде адамдарға қиындық туғызатын ешқандай міндеттіліктің жоқ екені жиы айтылған әрі қандай да бір қиындық пен ауыртпалық туған жағдайларда кейбір жеңілдіктер мен рұқсаттардың берілгенін көреміз. Осы жалпы қағидалардың арасында кейбір жағдайларда ораза ұстамауға да рұқсат берілген. Енді осыларға жеке-жеке тоқтала кетейік.

Расулуллаһ (солләл-лаһу ғаләйһи уә салләм) айтады: «Қадір түнін шын иман келтірген[1] әрі сауаптан үміттенген халде[2] өткізген пенденің бұрын істелген күнәлары кешіріледі».[3]

 Әбу Сағид Әл-Худри (родиял-лаһу ғанһу) айтады: «Расулуллаһ (солләл-лаһу ғаләйһи уә салләм) алдымен Рамазан-ның бастапқы он күнінде, содан соң екінші он күндігінде иғтикәф етті.[1]

 «Иғтикәф» сөзінің тілдік мағынасы: бір жерде болу, тұрақтау. Шарғи мағынасы: арнайы орында[1] құлшылық ниетімен болу.[2]

Ханафи мазһабы бойынша Рамазанның соңғы он күнінде иғтикәф ету – сүннәт муәккәдә.[3] Рамазаннан тыс уақытта иғтикәф ету – мустахаб.[4]

Иғтикәфтің үш түрі болады:[5]

Айша анамыз (родиял-лаһу ғанһа) айтады: «Расулуллаһ (солләл-лаһу ғаләйһи уә салләм) айлардың iшiнде Рамазан айында, әрiРамазан айының соңғы он күндiгiнде[1]құлшылықта ерекше ыждағаттылық ететін».[2]

«Рамазан айының соңғы он күндiгi кіргенде Расулуллаһ (солләл-лаһу ғаләйһи уә салләм) мизарын[3] қатты буып,[4] түнін құлшылық етумен өткізіп әрі отбасына да соны бұйыратын».[5]